صدای عشق
چقدر تند تند روها میان و میرن
باز یلدا اومد
داشتم فکر می کردم یلدایی که شبش
برف، کرسی، سینی بزرگ میوه روی تاج کرسی و .. نداشته باشه حتی اگه فال حضرت حافظم
دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود
تا دل شب سخن از سلسله موی تو بود
دل که از ناوک مژگان تو در خون می گشت
باز مشتاق کمانخانه ابروی تو بود
باشه بازم دلچسب نیس
پیشاپیش یلدا مبارک
برچسب:
نویسنده: امیر کمالی